|
De cel.
De eerste stap richting het begrijpen
van gezondheid en ziektes begint met de eenvoudige basis, de werking van
een enkele cel.
Een groep cellen is in principe een zak
water,dat drijft in water.
De cellen nemen voedingstoffen op uit
het omringende water, organiseren dit zo dat het aan de behoefte kan
voldoen, pompen het overbodige en het afval weg in het aangrenzende
water.
Het menselijk lichaam is een veelvoud
van dit principe, een multi cellulair organisme, vele zakken van cellen,
elk omgeven door een waterige omgeving. Uit deze waterige omgeving,
dat veel lijkt op zeewater met mineralen er in, halen de lichaamcellen hun
voedingstoffen. Als ze dit hebben gedaan, scheiden ze hun afval uit in
het omringende water. In gezonde toestand, wordt dit water steeds
vervangen, en ververst met schone oplossingen. Bij ziektes echter,
heeft
de
extra cellulaire vloeistof de neiging te stagneren of te blijven
liggen in plaats van te worden vervangen.
Dus wordt de cel
eigenlijk
gedwongen uit
zijn eigen toilet te drinken. Als je hiertoe zou worden gedwongen is er
geen twijfel mogelijk dat je er voor zou zorgen dat het toilet goed en zuiver
schoongemaakt wordt.
Omdat deze basis principes worden
genegeerd,worden bijna alle moderne ziektes en zwakke prestaties
veroorzaakt.
Het binnenste van ons lichaam zijn
virtuele riolen. Onze cellen worden letterlijk omringd door hun eigen
stilstaande vuiligheid.
Cellulair oedeem.
Een serieuzer teken van naderende
chronische ziekte is cellulair oedeem.
Dat is waar vloeistof,
vertragend en vol met metabolisch afval,
dat uitgewisseld moet worden verstrikt
in de cel achter blijft. Als de vloeistof rond de cel vuil en ook
vergiftigd is, hebben we echt een onplezierige situatie.
Als deze situatie zich over het hele
lichaam voordoet, zijn
vooral het gedeelte
van de inwendige organen voor de
vertering en de longen onze
eerste zorg. Veel van het opgeblazen
gevoel en moeheid dat veel mensen ervaren na een maaltijd, komt niet
door wat ze denken dat het is, maar door de vloeistof die in de cellen
van de ingewanden blijft zitten. Het terug brengen van de gezondheid van
deze organen resulteert in het verwijderen van het ergste van de lading
door de lever en het hart en zo blijft er net voldoende energie over
voor de rest van het lichaam om zichzelf te handhaven.
Dus ons eerste doel is het terugbrengen
van de overtollige vloeistof uit beide systemen, in de cel en het lymfe
systeem (buiten de cel).
Hoe gaan we dat doen?
De celwand is opgebouwd uit twee lagen
vetmoleculen. Om dit belangrijke membraan te behouden hebben we ten
eerste , de beschikking van zekere vetzuren, welke van nature
beschikbaar zijn,nodig en ten tweede dat het vetmetabolisme goed werkt.
Elke gewichttoename boven het normale
van een gezonde teenager, afhankelijk van de persoonlijke lichaamslengte,
is een teken van het achteruit gaan van beide systemen, het vet en
vloeistof metabolisme. In het bijzonder betreffend het opzwellen van de
buik,als dit komt door een lange tijd van verbranding en vast houden
van vloeistof in
de cellen van de innerlijke organen betekent dat er een hypertrofie
(ziekelijke vergroting) of vergroting van deze organen ontstaat.
   
Dus we moeten ons eerst zorgen maken
over het terugbrengen van het normale vloeistof stromingen, zowel in de
cel als er buiten, zo dat het boven vermelde stagnatieprobleem kan
worden verholpen.
Het rehydreren van de cel.
Hoe kan dit gedaan worden?
-
Door acupunctuur. Hiermee kan de
elektrische spanning rond de celwand naar het optimale gebracht
worden en zo wordt de vloeistof stroom verbeterd. Dit verhoogt ook
het algemene gevoel van het hebben van energie.
-
Door het verwijderen van enkele
vervuilingen uit het dieet wat vooral het vet en mineraal
metabolisme vervuilen en dat beschadigt de cel hydratie.
-
Door toevoeging van enkele
ontbrekende elementen in het dieet welke nodig zijn om deze functies
weer naar het normale te brengen.
-
Het zelf er achterstaan is een
noodzaak. Deze stap in kritisch, als daar niet voor de 100% achter
wordt gestaan zal de elektrische weerstand in het lichaam beduidend
lager zijn. Dit vermindert de vloeistof uitwisseling. Hierdoor voelt
de een zich zo loom en depressief bij weerstand en zo merkwaardig
ligt bij geluk en vooruitgang.
|