Orgaan/weefsel

Gezonde vertering

De vertering zoals deze nu in de mens plaatsvindt.

1. De mond

Het voedsel wordt in de mond gekauwd. Het wordt, door een gezond gebit, in stukjes gemalen, die klein genoeg zijn om in een later proces totaal te worden afgebroken. Hier wordt het vermengd met een enzym amylase dat in het speeksel zit. De pH van het speeksel is normaal ronde de 7.4, dat betekend het is alkalisch.

Het voedsel wordt direct door geslikt of slecht gekauwd door de verminderde eetlust.

Veroorzaakt door de slechte voeding en het gebrek aan elektrolyten, door het eten van geraffineerde koolhydraten zoals suiker en meel zijn er niet voldoende reserves om normaal speeksel te maken en andere secreties (afscheidingen). Bij de meeste moderne mensen is het speeksel licht zuur met een pH tussen de 5-6. ( 7 is neutraal)

Consequentie is dat het eerste deel van de vertering volkomen ontbreekt. In ieder geval het meeste zetmeel dat in kontakt zou moeten komen met de amylase is nu verzadigd met margarines of baak olie, dat nu voorkomt dat noch het zetmeel noch de vetten worden verteerd. Ook is het gebit huiverig van de zure omstandigheden.

2. De maag

Nu passeert het voedsel de maag, waar het verder vervormd wordt door zoutzuur (maagzuur) en het enzym pepsine. Pepsine start het afbrekingsproces van de eiwitten in het component aminozuur. Vitamine B 12 wordt hier ook gemaakt door de maagwand.

De bewegingen van de maag, als of het een wasmachine is, helpen hierbij mee.

Het krachtige maagzuur voorkomt dat er bacteriën of schimmels kunnen leven. De gezonde doorbloeding in de maagwand zorgt er voor dat de cellen elke 18 uur worden vervangen om irritatie en verzwering te voorkomen.

Verkeerde voedingsmineralen veranderen de pH van alle door het lichaamsafgescheiden stoffen (secretie). Het alkalische speeksel wordt zuur en het maagzuur wordt zwakker. Het kan onder de 4.2 pH komen op dit punt stopt de werking van de pepsine en de golfwerking van de maag. Hierdoor wordt de effectiviteit van de maag verminderd en kan een te kort aan vitamine B12 veroorzaken.

Schimmels en bacteriën kunnen in de maag komen en kunnen het fermenteren en verrotten van het voedsel doen beginnen of de maagwand irriteren en zelfs zweren veroorzaken.

De gassen, het opblazen en ongemak dat door dit rotten gemaakt wordt, is de reden dat mensen onmiskenbaar aannemen dat er te veel zuur in de maag is. Zodat ze een tablet tegen het zuur innemen wat het probleem alleen maar samengestelder maakt.

3. Twaalfvingerige darm

Vervolgens, gaat het geprepareerde voedsel door de pylorus, de opening tussen de maag en het smalle stuk van de ingewanden, naar de Twaalfvingerige darm. Hier wordt door een aantal klieren een sterk kalische stof afgescheiden, wat het maagzuur geneutraliseerd.

Bij de moderne mens komt het vaak voor dat er zoveel irritatie is dat er antiperistaltische bewegingen worden gemaakt. M.a.w. de spieren van de maag en de ingewanden maken bewegingen waarbij het voedsel omhoog gaat in plaats van om laag. Dit veroorzaakt misselijkheid, overgeven, boeren enz. Gal en andere irriterende substanties kunnen zelfs de verkeerde kant opgaan, door de pylorus in de maag en veroorzaken galopgeven en overgeven. 

4. Gal

Gal wordt door de galblaas afgescheiden en via het galkanaal komt het bij in de inhoud van de twaalfvingerige darm en emulgeert de vetten, het maakt de vetten oplosbaar in water, net als een reinigingsmiddel doet.

Het bereidt het vet voor op het volgende punt van vertering door het enzym van de pancreas de lipase.

Bij de moderne mens is de lever zo overbelast dat, het gal gebruikt wordt om vuil te elimineren in plaats van voedsel te verteren. Het zit vol afval en is niet in staat het vet te smelten. In tegendeel, het wordt gevuld met cholesterol, dat in de galkanalen van de lever of de galblaas, stolt en galstenen vormt die vaak in de ontlasting is terug te vinden. Een substantie dat er voor is om vet te smelten eindigt in afval waarop vet drijft.

Eventuele irriterende substanties in het gal kunnen cholecystitis of galblaas aanvallen, veroorzaken.

Een gebruikelijk antwoord hierop is de schuld geven aan de galstenen en wordt het binnenste uit de galblaas chirurgisch verwijderd, een verdere degeneratie van de lever blijft onopgemerkt.

Calcium gehaald uit de botten, komt in de galkanalen en veel verschillende parasieten vestigen zich daar.

Dit had meestal kunnen voorkomen door het dieet schoner te maken en de lever weer gezond te maken.

5. Pancreas/

Alvleesklier

De door de pancreas uitgescheiden enzymen werken samen met vet (lipase), zetmeel (amylase) en eiwitten (protease). Deze mix en geactiveerd door het gal in het gemeenschappelijke kanaal zit nu in het bovenste smalle deel van de ingewanden. Daar wordt de voedselsubstantie zo klein gemaakt dat het via haarvormige delen in de darmvlokken in de bloedbaan wordt opgenomen.  

De pancreas wordt vergroot door het compenseren van het voedsel dat door de bereiding en verhitting van enzymen beroofd is. Eventueel worden vele van de functies uitgeschakeld en ineffectief, inclusief het uitscheiden van insuline.

Er kan zoveel irritaties en afweer in dit orgaan en het galkanaal zijn, dat kanker zich hier kan manifesteren.

Dit komt door het missen in de lever van, het hebben van cellulaire integriteit, zuurstofstofwisseling en elasticiteit van het weefsel.

6. Appendix.

Wormvormig aanhangsel

De verscheidene producten van de vertering worden door het bloed opgenomen totdat het de caecum bereikt op het laagste einde van het smalle deel van de ingewanden en overgaat in de brede ingewanden of dikke darm. Op dit punt in het traject, blijft het geheimzinnige wormvormige aanhangsel over. Een van de taken is het activeren van de B cellen een belangrijk deel van ons immuun systeem.

Elke vernauwing van het verteringsstelsel wordt slecht geëffectueerd door de veelheid van en de overtredingen in de moderne voeding. Het is haast gebruikelijk dat de appendix ontsteekt zoals vele klieren die met vergif worden overladen.

Door het operatief verwijderen van de appendix gooien we  zonder het te weten, ook een deel van ons afweermechanisme weg.

7. Colon

Dikke darm

Het laatste deel van de vertering is letterlijk de hardnekkigste. De robuuste cellulose wand rond de cellen van plantaardige stoffen welke gegeten zijn moeten door lactobacillen ( het type bacterie dat we normaliter via de moedermelk binnen krijgen) afgebroken worden, zodat we de vitale enzymen, mineralen en vitamines, dat deze bevatten kunnen opnemen.

Deze substanties worden dan door de wand van de dikke darm in het bloed opgenomen en passeren eerst de lever voor verwerking. Als alle vloeistoffen opgenomen zijn, vormen ze de uitwerpselen die na ongeveer 18 uur als voedsel via de mond binnen kwam via de anus naar buiten komt.

Hier verstoppen tal van griezels hun vreselijke kop. Het opzwellen, vernauwingen, verzwakkingen, allerlei vormen van verrot materiaal en plaque, parasieten en schimmels etc. kan hier allemaal gevonden worden.

In plaats van de door onze moeder gegeven lactobacillen vinden we een veelheid van ziekmakende organismen die in plaats van te helpen bij de vertering van het voedsel, het laten rotten. De mineralen en vitamines welke we zouden opnemen uit het voedsel komen in het toilet met de plantcellen nog intact.

 In plaats van de bron te zijn van onze meest cruciale voedingstoffen is de dikke darm een fontein met de ergste vergiffen geworden.

Verder is de normale tijd van verwerking van het voedsel van 18 uur vele malen verlengd.

8. Portaal vaten systeem

De vaten die de voering van het verteringssysteem passeren nemen daar op hun weg verschillende voedselsubstanties op. Deze komen via de portaal ader in de lever, dit orgaan zorgt voor het scheiden van de schapen en de geiten.  Goede stoffen worden opgeslagen en via de bloedbaan vervoerd naar daar waar het nodig is en de slechte stoffen net zo naar de uitscheidingspunten.

In plaats van voornamelijk voedingstoffen naar de lever te brengen om gesorteerd te worden, brengt het portaal systeem nu een constante stroom van vergif naar de lever waardoor deze wordt overbelast om dit te elimineren.

Wat hiervan blijft in het bloed en gaat door met het vernietigen van vezels en andere vitale organen.

De eerste stop na de lever is het hart en de longen. Daarna de hersenen. Is het dan ook geen wonder dat deze organen de zetel is van zoveel van onze moderne dodelijke ziektes?